Lieke, 19 mei 2006
Suriname , Paramaribo

Adjossi...

Onze laatste week was ongelooflijk hectisch, maar ontzettend leuk!! Laat ik bij het begin beginnen:

Na het uitzwaaien van m'n ouders zijn we diezelfde avond nog op stap geweest met Emy, Lloyd en Gwen, wat heel gezellig was! Na het nodige schudden met de billen en de soepele draaibewegingen van de heupen was het rond 3 uur toch de hoogste tijd om weer huiswaarts te keren; nog een uurtje rijden...
De volgende ochtend begon immers onze laatste werkdag in de receptie, om 8.00 uur.

Maandags zijn we weer terug gegaan naar de stad, om onze laatste lopende zaken af te handelen; souvenirs ophalen, updaten, nog n keertje samen uit eten, afscheid nemen op kantoor, post ophalen...etc.
Na anderhalve dag van hot naar her geraced te hebben in de stad, was het tijd voor een nieuwe uitdaging; We hadden Pato en Kleine beloofd met ze mee te gaan naar een vriend van hun in Klaaskreek, een klein mijnwerkersdorpje ter hoogte van mast 100 aan de Afobakkaweg (Overbridge ligt ter hoogte van mast 20). En zodoende hadden we weer een lange rit voor de boeg, eigenlijk hadden we weinig zin, maar zoals mijn vader al eerder zei: 'Belofte maakt schuld'. Naast 'lang' was deze rit ook nog eens extra hobbelig en modderig, desalniettemin geen groot probleem voor onze terrein Limo.
Net voor het donker inviel kwamen we aan bij het huis van Kendrick, waar voor ons gekookt werd en waar de helft van de mannen uit het dorp even z'n gezicht kwam laten zien. (Waarbij het niet duidelijk was of ze voor Kedrick kwamen of voor de blanke dames die hij meegenomen had.)
De hele avond hebben we geborreld en gekaart dat het een lieve lust was, tot Ann en ik uiteindelijk zo moe waren, dat we ter plekke op de banken in slaap zijn gevallen.. Toen we de volgende ochtend wakker werden kwamen we er achter dat Kleine en Pato samen op een matrasje tussen de beide banken in waren komen liggen; Schattig he!!
Na een ontbijtje met kaas en cola was het tijd om weer richting Overbridge te vertrekken, aangezien Ann en ik nog een drukke dag voor de boeg hadden. 's middags zijn we namelijk opnieuw naar de stad gereden, om onze verslagen netjes en compleet uit te printen en in te laten binden, een onderneming die welgeteld een halve dag in beslag heeft genomen...
's Avonds was er een speciaal afscheidsfeestje voor ons georganiseerd, door onze collega's!! Pato had het de avond van te voren al verraden, maar dat mocht de pret niet drukken. Eerst hadden we nog een korte evaluatie van onze stage met mevr. Poerschke en een voorbespreking voor de managementvergadering van de volgende dag. Vervolgens gingen we op weg naar ons afscheidsfeestje, waar we als eerste aankwamen. Twee uur later, toen iedereen uiteindelijk aanwezig was, was het tijd voor een paar mooie speeches van collega's, managers en de heer Wong!! Daarna werd er gegeten en vervolgens nog even gedanst door de liefhebbers...

Donderdag was een belangrijke dag, zeker voor Anne en mij. Vandaag vond de lang uitgestelde management vergadering plaats, waarin wij, naar aanleiding van onze rapportage, een adviserende rol op ons namen. De hele dag hebben we beleidsmatige zaken van Overbridge besproken, waarmee ik jullie niet verder zal vervelen!!

Na al deze drukte was het vrijdags voor ons tijd om voor één van de laatste keren volop te genieten van ons eigen prachtige plekje!! Een beetje zwemmen, zonnen, Yahtzeën, opruimen, een dutje en nog wat scriptie werk en de dag was alweer voorbij..

Zaterdags stond in het kader van de ultieme schoonmaak!! Het hele huis (en dat is nogal wat, geloof me!) is geveegd, geschorbd en gedweild, nadat alles opgeruimd was. Halverwege de laatste dweilronde kwam er onverwacht bezoek; mr. Wong!!
Aangezien wij de gehele schoonmaak uitvoerden in bikini, haastten we ons richting Sarongs er waren we net op tijd, om mr. Wong toch redelijk gekleed te ontvangen.
Mr Wong was gekomen om persoonlijk afscheid van ons te nemen en ons een afscheidskado te overhandigen; een très sjieke pen, zou ik willen zegggen!!
's Avonds was er voor ons een laatste kampvuur, op strand Zuid onder de volle maan..mèt zelfgebakken appelflapjes, en het nodige plonsen en stoeien in de rivier..
(Dat laatste heb ik moeten bekopen met een natte spijkerbroek in m'n koffer, de volgende dag!!)

Zondags, onze vertrekdag, hadden we niets dan haast.. Tassen pakken, meubilair opruimen, hangmatten naar binnen en m'n haar moest ook nog op de valreep ingevlochten worden door Gwen..
Door alle drukte was er weinig tijd voor het afscheidnemen, wat het daardoor wel wat gemakkelijker maakte. Met een volle auto vertrokken we richting Zanderij; Emy, Gwen, Pato en Lloyd wilden ons graag vergezellen tijdens ons laatste ritje vliegveld...
Daar was er, na nog een innig gesprek met de douane te hebben doorstaan, geen ontkomen meer aan;
De tijd van Gaan was gekomen...


De ontvangst aan 'de overkant' was uitermate hartelijk, waardoor ik me meer dan ooit thuis voelde!!

Bedankt!!

Lux

Met HalloBuitenland.nl kun je Lieke in Suriname echt goedkoop bellen!